Ik beluister frequent de podcast van Maarten van Rossem die steeds weer vol humor en eruditie de huidige geo- en nationale politiek becommentarieert. Er zijn mensen die hem niet kunnen luchten of zien, maar Van Rossem is een van de weinigen die de onaangename waarheid verkondigt. En dat op basis van wat hij zelf in kranten en andere media leest. Ik las al wat meer boeken van Van Rossem, en zijn laatste is eveneens zeer de moeite waard. De 21ste eeuw die in 1979 begon is een titel die de lading geenszins dekt, want 21ste eeuw is pas op ruim een kwart, en er zijn zoveel meer ontwikkelingen in deze periode dan Van Rossem beschrijft. Hij concentreert zich op de VS en China, en ja, in die afgelopen vijftig jaar voltrok zich een enorme verandering. China was toen Mao in 1976 overleed een derdewereldland, en nu, enkele decennia later, een wereldmacht. De Verenigde Staten was toen onbetwist de leider van de wereld, en nu zienderogen zichzelf naar het tweede of zelfs derde plan aan het manoeuvreren. De Sovjet-Unie gold toen nog als een macht om serieus rekening mee te houden, en nu is Rusland een sputterende maar gevaarlijke kleuter met een haperende economie die kleiner is dan die van Spanje. En Europa was toen nog geen zelfstandig naamwoord, en ofschoon nog steeds niet groots, wel een potentiƫle wereldmacht, zeker economisch. En van alle wereldmachten bovenal de prettigste om in te wonen. Enfin, Van Rossem maakt alles duidelijk, alsook de gruwelijke fouten die met name de VS militair maakten in het Midden-Oosten, tot op de dag van vandaag. Een welkome macro-analyse, in een tijd dat de dagelijkse gebeurtenissen meer gewicht krijgen dan ze verdienen.
Sinds 1989 houd ik een boekendagboek bij. Eerst op systeemkaartjes, daarna in een schrift. En sinds 2005 hier als weblog.
23 mei 2026
20 mei 2026
Stijl
Een (kleine) tien jaar geleden las ik enkele verhalenbundels van Bob den Uyl, de in 1992 overleden Rotterdamse schrijver die ik pas lang na zijn dood ontdekte. Zie de auteurslijst hiernaast. Ik was onlangs bij antiquariaat Kok in Amsterdam en trok er twee verhalenbundels van Den Uyl uit de kast die ik nog niet kende. In het vliegtuig naar huis begon ik aan Vreemde verschijnselen. Ik kan me herinneren dat ik eens in de trein in een coupƩ met drie Duitsers bij een verhaal van Den Uyl zo moest lachen dat ze me vroegen of ik hen zat uit te lachen. En dat gebeurde me nu bijna net zo in het vliegtuig. De verhalen van Den Uyl zijn bijna altijd erg geestig, maar ook enorm goed geschreven: mooie lange zinnen, bloemrijk, en lekker (zoals Jeroen Brouwers zo mooi formuleerde) doorouwehoerend. Ik schreef het al eerder: Den Uyl verdient bijna dertig jaar na zijn dood een verzameld werk, een biografie en een revival. Nog nooit iets van hem gelezen: ga naar een (online) antiquariaat, bestel een of twee bundels en maak kennis met deze stilist!

