Vandaag De Passievrucht van Karel Glastra van Loon uitgelezen. Soepel lezend verhaal over de zoektocht van een vader naar wie de échte vader van zijn zoon is. Mooi gegeven, goed uitgewerkt en boeiend verteld. Alleen: ik weet nu al dat het boek niet beklijft. Het daagt je niet uit, biedt geen palet emoties waar je vol van raakt en verrast je na 15 pagina's ook niet verder. Je wilt weten wie nu wél die vader is en daarom lees je verder; de rest is eigenlijk niet echt interessant. Ik kon dit boek natuurlijk niet ongelezen laten (zoveel lezen en dan deze bestseller negeren), en ik heb er ook geen spijt van. Maar na deze eenvoudige landwijn snel aan de rijpe bourgogne. Oef, dat lijkt op een opdracht...!
Sinds 1989 houd ik een boekendagboek bij. Eerst op systeemkaartjes, daarna in een schrift. En sinds 2005 hier als weblog.
11 december 2005
Passievrucht
Vandaag De Passievrucht van Karel Glastra van Loon uitgelezen. Soepel lezend verhaal over de zoektocht van een vader naar wie de échte vader van zijn zoon is. Mooi gegeven, goed uitgewerkt en boeiend verteld. Alleen: ik weet nu al dat het boek niet beklijft. Het daagt je niet uit, biedt geen palet emoties waar je vol van raakt en verrast je na 15 pagina's ook niet verder. Je wilt weten wie nu wél die vader is en daarom lees je verder; de rest is eigenlijk niet echt interessant. Ik kon dit boek natuurlijk niet ongelezen laten (zoveel lezen en dan deze bestseller negeren), en ik heb er ook geen spijt van. Maar na deze eenvoudige landwijn snel aan de rijpe bourgogne. Oef, dat lijkt op een opdracht...!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten