09 november 2026

Dystopisch

Ik kocht Het verhaal van de dienstmaagd van de Canadese schrijfster Margaret Atwood al in het najaar van 2020, nam het een paar maanden later in de auto mee naar Portugal, maar zette het in mijn definitieve woonstee op het plankje met 'nog te lezen boeken' waar ik het pas onlangs vanaf haalde; ik las het in een week of twee. De roman dateert uit 1987 en geldt als Atwoods bekendste roman. Het is een donker boek. Het verhaal speelt zich af in het noordoosten van de VS, waar na een bloedige strijd religieuze fanatici de macht hebben overgenomen en waar jonge vrouwen in een huis moeten zorgen voor nageslacht. Het verhaal wordt verteld door een van deze 'dienstmaagden'. Persoonlijke vrijheden en open communicatie met anderen zijn strikt verboden. De ik-persoon klampt zich echter vast aan heel kleine lichtpuntjes, waaronder haar vriendschap met de (waar mogelijk) rebellerende Moira. Het is verder allemaal erg deprimerend, en in een tijd waarin in veel landen de gekte aan de macht is, lijkt deze wereld waar de fanatici aan de macht zijn niet eens zo onwaarschijnlijk. Goede boeken zijn soms ook heel ongemakkelijk.