Van Ian McEwan las ik meerdere romans, en bijna altijd met groot genoegen. Zie de auteursindex hiernaast. Zijn jongste roman Lessen uit 2022 behoort tot het beste wat ik van hem las. Het is een roman van bijna 600 bladzijden en je leest het boek met groeiende verbazing over zoveel vertelkunst. In het kort: McEwan verweeft het levensverhaal van hoofdpersoon Roland met een aantal belangrijke momenten uit de naoorlogse geschiedenis: de Cubacrisis, de ramp met de kerncentrale van Tsjernobyl, de val van de Berlijnse Muur... Het leven van Roland verloopt niet alledaags: hij wordt op zijn veertiende door zijn pianolerares ingewijd in de seks (waar hij enorm van geniet), zijn latere echtgenote loopt plotseling bij hem weg, zijn nieuwe huwelijk duurt ook niet lang, enzovoort. En al deze gebeurtenissen vormen een prachtig harmonisch geheel, zodanig vloeiend aaneengeschreven dat je slechts één ding wilt: dóórlezen. Harry Mulisch probeerde het aan elkaar knopen van momenten uit de geschiedenis en het verhaal van een hoofdpersoon eveneens, onder andere met De Aanslag (zie hier), maar hoe oneindig beter en knapper is Lessen. Een niet te missen roman.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten