Ik had nog nooit van Philip Snijder gehoord, maar kreeg voor mijn verjaardag een dikke bundel met drie van zijn romans cadeau. Eigen van elkaar. De familieromans is een werkelijk prachtige bundel met, in deze volgorde, Bloed krijg je er nooit meer uit (2016), Het geschenk (2012) en Het smartlappenkwartier (2020). In deze drie romans staan naast de ik-figuur respectievelijk zijn jongere zus, zijn vader en zijn moeder centraal. Het zijn alledrie tragikomische verhalen. De ik-figuur groeit op op het Bickerseiland in Amsterdam, in een volkser dan volkse familie; de halve buurt wordt bewoond door grootouders, tantes, ooms, neven en nichten. De ik-figuur kan goed leren en schaamt zich al snel voor zijn eigen familie. Maar hij komt er ook niet van los. Alledrie de romans zijn op dezelfde manier opgebouwd: hoofdstukken over het heden worden afgewisseld door hoofdstukken over het verleden, en gaandeweg krijg je als lezer meer en meer sympathie voor die volkse familieleden. Het boek bevat een aantal prachtige scènes, uit het leven gegrepen. Daarnaast schrijft Snijder vloeiend, zonder opsmuk; het boek leest als een trein. Een heuse ontdekking. Ik ga zeker meer titels van Snijder opsporen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten