In 2025 las ik alle vier romans van Sally Rooney. Om te beginnen haar laatste, Intermezzo (hier de weblog), daarna Normale mensen (hier) en Prachtige wereld, waar ben je (hier). En dan nu haar debuut uit 2017: Gesprekken met vrienden. Wederom een roman die boeit en van scherp psychologisch inzicht getuigt. Centraal staat de relatie die de ik-figuur (begin twintig) begint met de ruim tien jaar oudere Nick (acteur, aantrekkelijk, maar wel al getrouwd). Daarnaast voldoende aanvullend complicerende factoren: een ex-vriendin die over alles een uitgesproken mening heeft, gedoe met haar eigen, gescheiden ouders, de ongrijpbare vrouw van Nick. Net als in Prachtige wereld, waar ben je is het de onvolwassen communicatie die ervoor zorgt dat het maar niet tot goed contact tussen de hoofdpersonen wil komen. Er wordt heel veel niet gezegd wat wel gezegd had kunnen worden, en heel vaak het verkeerde gezegd. Is dat niet dikwijls de bron van onbegrip, conflicten, ongeluk...?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten