26 september 2024

Begraafplaats

Eind 2022 herlas ik Een vlucht regenwulpen van Maarten 't Hart (zie hier de weblog), dat ik ooit eerder als middelbare scholier las. Nu De aansprekers. Roman van vader en zoon, dat ik eveneens las toen ik op de middelbare school zat en sindsdien niet meer. Ik had het boek niet eens in mijn boekenkast, dus bestelde ik een tweedehands exemplaar van de eerste druk uit 1979. Het stond me bij dat ik het een goed boek vond, en dat is het inderdaad! Eigenlijk meer dan goed. De ik-persoon Maarten krijgt te horen dat zijn vader, halverwege de vijftig, een dodelijke vorm van kanker heeft en het niet meer lang zal maken. Maar omdat die vader nog zo levenslustig is, raadt de dokter aan dit voor hem verborgen te houden. In de tragikomische roman keert de ik-figuur terug naar momenten uit zijn jeugd waarin zijn vader een beeldbepalende rol speelde. En daartussendoor speelt het heden van de steeds zieker wordende vader. Het is een typische 't Hart-roman: het geloof, hard werken, Maassluis etc. komen mooi door elkaar verweven voorbij. Het is bijzonder vreemd dat Maarten 't Hart nog niet de PC Hooftprijs kreeg; alleen al De aansprekers zou dat rechtvaardigen.
[Naschrift december 2024: onlangs werd bekend dat aan Maarten 't Hart de PC Hooftprijs is toegekend. Hulde!]

Geen opmerkingen: