Zo'n twintig jaar geleden las ik voor het eerst een boek van Philip Roth: Het complot tegen Amerika. Dat vond ik zo fascinerend en goed dat ik in de jaren daarna een flink deel van zijn andere romans las. In de auteursindex hiernaast staan er elf titels, maar er moeten een paar meer zijn die ik las voordat ik in 2005 deze weblog startte. Ik las een poosje terug een artikel waar iemand in een bijzin De menselijke smet een van de beste romans van Philip Roth noemde, en die titel kwam me volledig onbekend voor. Besteld en gelezen. Het is inderdaad een prachtige roman, typisch Roth (of wat ik me daarvan herinner). Roth beschrijft het verhaal dat hij wil vertellen uiterst gedetailleerd en tegelijkertijd in vloeiende volzinnen die je dwingen door te lezen. Roths alter ego Zuckerman vertelt het verhaal van zijn kennis Coleman Silk bij wie het aan het eind van zijn carrière om een enkel woord verkeerd gaat, en die vervolgens van alles doet om het gelijk van (meteen) zijn hele leven te halen. Roth verbindt de geschiedenis van Amerika (met name de discriminatie van niet-blanken en de Vietnam-oorlog) met die van individuen, net zoals Ian McEwan deed in Lessen (zie hier), maar dan weer geheel anders. IJzersterke roman!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten