Ruim tien jaar geleden las ik kort na elkaar de eerste twee delen van de verzamelde werken van
Ivan Boenin (zie
hier en
hier de weblogs). Nu dan eindelijk zijn
Verzamelde werken deel 3 uit de Russische bibliotheek van uitgeverij Van Oorschot. De helft van dit zeshonderd pagina's dikke deel wordt ingenomen door de roman
Het leven van Arsenjev, de andere helft door de laatste verhalen die Boenin tussen 1939 en 1952 schreef. De roman is autobiografisch en verhaalt over hoe de ik-figuur zich losweekt van zijn ouderlijk huis in de verre provincie en probeert om in steden zijn weg te vinden. Er wordt in dit laat-tsaristische tijdperk veel gereisd met treinen en op paarden, en Boenins beschrijvingen van de natuur en de weerslag daarvan op het gemoed van de ik-figuur zijn werkelijk prachtig. Waar bij andere schrijvers zulke beschrijvingen een tragische of onheilspellende ondertoon hebben, zijn die bij Boenin gewoon wat ze zijn, en laat hij het aan de lezer over welke betekenis deze eraan geeft. De tweede helft van het boek met de verhalen zijn minder indrukwekkend, maar goed: sommige zeer lezenswaardig en bepaald tragisch. Boenin lezen is fijn-lezen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten