Zo'n zes jaar geleden las ik voor het eerst een roman van Haruki Murakami (Norwegian Wood, zie hier) en de aankondiging in die weblog dat ik meer van hem zou lezen loste ik pas nu in. Kafka op het strand is een lijvige roman van ruim 600 bladzijden die ik in een kleine twee weken las. Ik weet niet hoe Murakami het klaarspeelt, maar ondanks dat er allemaal heel rare dingen gebeuren die je eigenlijk niet begrijpt, blijf je doorlezen en boeit het verhaal onafgebroken. Of beter: de twee verhalen die om en om worden voorgeschoteld. In het ene verhaal loopt een vijftienjarige jongen weg van huis, op zoek naar zichzelf. In het andere verhaal wordt zijn vader vermoord door iemand die misschien ook wel de vader van de jongen zou kunnen zijn, en die door een onduidelijke gebeurtenis tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn verstand verloor en als simpele ziel heel ontwapenend is. Het is allemaal heel raar, maar Murakami schrijft verslavend soepel en boeiend. Hij schreef nog vele romans die zeer gewaardeerd worden, maar ik weet niet of ik die snel moet gaan lezen: Murakami is apart, en dan moet het geen gewoonte worden. Enfin, stellig meer van hem, zeker niet pas over zes jaar, misschien eentje per jaar?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten